18/5/2007 - Tarihi Belirsiz Acılar Tragedyası Sahne 2
yapayalnız bir hücrede boğuluyorum bugün. bir kılıç darbesinden akan kanımda tutuyorum nefesimi. en sızılı senfoniyi kusuyorum. ve tekrar yutuyorum. beni gökyüzüne çeken kelepçeyle yırtılıyorum boğazımdan. duydum bu gece anlattığın her şeyi. beni öldürüp gömdüğün her sözcük yüreğime uğrayıp gitti. onlarla dağıldım ben insanların diline. onlara yağdı kan hücrelerim.bir bilmece bu döngü. bir olimpiyat sorusunda uyuyakaldım, uyanamamak üzere dinledim.. beni de azad ettiğin nefesi.. birşeylere son birşeylereyse...başlamam ben seninle başlamayan cümleye, amin demem, gücenmez bana hiçbir yaratıcı.. canımı alan sensen hiçbir anlam yok anlattıklarımda.. en ucuz felsefemdir aşk ve ayaklar altına serilir nefesim çıkmaz yollarında hiç gidilmemiş bir tiyatronun... terkediyorum! neyi? kendimi mi? beni benden önce terk etmiş seni mi? hiç uğranmamış sokakların kalkmayan tozlarını mı? tam da orada ölüyorum sevgilim.. ilk kez geçtiim o yolda gökten düşen tek bir kurşunla ölüyorum.. ve kefensiz gömülüyorum kalbine.. sınırdışı hayallerim...seni seviyorum..
From B.K - tarihi önemsiz acılar tragedyası -
| 
