11/6/2009 - Yaşarken Ölenlerin Kitabeleri

4/2/2009 - Kitabesi Yakınlan İnsanlar

29/1/2009 - Yaşarken Ölenlerin Kitabeleri

29/1/2009 - Yıkılan Uygarlığımın Paslı Hançeri

Çaldığım ilhamlara say uğrunda yıktığım uygarlıkları. Çocukken çinli sandığım tsunamiler var bugün üzerimde, bilirsin. Üzgünüm,şatafatlı bir gerdanlığın yerine, hanedanından kalma bir hançer boğazımdaki .

Üstüne beni işlemişler yıllar önce..Kaderimi süslemişler ölümle.. Bir göz var bakmaya korktuğun ya bugünlerde.
Bir göz,bebeğinde derinden okunan bir söz. Silinmeye yüz tutmuş bir kaç nakarat belki,en güzel olanlarından.
Tam da keskin ucunda hançerin. Sen bir savaşın orta yerinde intiharı seçtin adıma. Kaderimin anahtarı hançerle bir iki şarkı metanetli, dualı...

Gitmeliyim buralardan buralara kanatarak kendimi.. Buranın toprağın dan doğmalıyım filiz filiz.. Burada içinde gömülmeliyim sular altına ve her kanadığında bedenim,ağlamalısın.. Beni anmalısın. gözlerinin içinde kalmalıyım, akmamalı tek bir yaş. Yüreğine dolmalı gözlerin. Hançerin içinde gizlenen o bakışta donmalıyım. Beni nerelere yazdın sahip?  Senin şah damarında var mıydı yerim? Daha yakın değilim tanrılığa soyunmadım. boğazındaki düğümlere tanık olmalıyım. Nereleri hakederdi beni bu şehrin?  Beni hangi tarihe sıkıştırırdın sevgilim? Hangi imparatordu o hançeri işleyen.
Kimin anlamları sindi üzerime? Kimin kara suları sildi kumsala yazdığım umutlarımı? Hangi damlaları geçti ruhunun üzerimden? Hangi okşamalar kanattı göğsümü?

Bir iz var bugün gözümün içinde. bir iz hiçbir ressamın kopya edemeyeceği. ve bir renk var o izde, hiçbir hüznün baş edemeyeceği...

20/8/2007 - AŞK'ın Acınası Tarifi

“AŞK”, kazanıldığında değeri anlaşılamayan kaybedildiğinde ise insanın canını acıtan duygu..

Evinin seni içine sığdıramayacak kadar dar olduğunu fark edeceksin.. Sokağa fırlayacaksın.. Sokaklar da dar gelecek.. Tıpkı vücudunun yüreğine dar geldiği gibi.. Ne denizin mavisi açacak içini, ne de pırıl pırıl gökyüzü.. Kendini taşıyamayacak kadar çok büyüyecek, bir yandan da kaybolacak kadar küçüleceksin.. Birileri sana bir şeyler anlatacak durmadan..

“Önemli olan sağlık,yaşamak güzel,boş ver her şey unutulur.”diyecekler.. Sen hiç birini duymayacaksın.. Göz yaşlarından etrafı göremez hale geleceksin.. Ondan ölmesini isteyecek kadar nefret edecek,az sonra kollarında ölmek isteyecek kadar çok seveceksiniz.. Hep ondan bahsetmek isteyeceksin. “Ölüme çare bulundu” ya da “Yarın kıyamet kopacakmış deseler” başını kaldırıp  ne dedin  diye sormayacaksın.. Yalnız kalmak isteyeceksin, hem de kalabalıkların arasında kaybolmak… İkisi de yetmeyecek.. Geçmişi düşüneceksin.. Neredeyse dakika dakika.. Ama kötülerini atlayarak.. Onunla geçtiğin yerlerden geçmek isteyeceksin.. Gittiğin yerlere gitmek…

Bu sana hiç iyi gelmeyecek.. Ama bile bile yapacaksın.. Biri sana içindeki acıyı söküp atabileceğini söylese,kaçacaksın.. Aslında kurtulmak istediğin halde o acıyı yaşamak için direneceksin.. Hayatının geri kalanını onu düşünerek geçirmek isteyeceksin.. Aksini iddia edenlerden nefret edeceksin..Herkesi ona benzetip.. Kimseyi onun yerine koyamayacaksın.. Hiçbir şey oyalamayacak seni.. İlaçlara sığınacaksın.. Birkaç saat kafanı bulandıran ama asla onu unutturmayan.. Sadece bir müddet buzlu camın arkasından seyrettiren.. Bütün şarkılar sizin için yazılmış gibi gelecek.. Boğazın düğümlenecek, dinleyemeyeceksin.. Uyumak zor, uyanmak kolay olacak.. Sabahı iple çekeceksin.. Bazen de “Hiç güneş doğmasa diyeceksin..”

Ne geceler rahatlatacak seni ne gündüzler.. Ölmeyi isteyip ölemeyeceksin.. Belki çivi çiviyi söker diye can havliyle önüne çıkana sarılmak isteyeceksin.. Nafile!!! Düşüncesi bile tahammül edilmek gelecek.. Rüyalar göreceksin, gerçek olmasını istediğin. Sıçrayarak uyandığında onun adını söylediğini fark edeceksin..Telefonun çalmasını bekleyeceksin.. Aramayacağını bile bile.. Her çaldığında yüreğin ağzına gelecek.. Ağlamaklı konuşacaksın arayanlarla. Yüreğin burkulacak.. Canın yanacak.. Bir daha sevmemeye yemin edecesin.. Hayata dair hiç bir şey yapmak gelmeyecek içinden…

Onun sesini bir kez daha duymak için yanıp tutuşacaksın.. Defalarca aradığı günlerin kıymetini bilmediğin için kendinden nefret edecesin.. Yaşadığın şehri terk etmek isteyeceksin.. Onunla hiçbir anının olmadığı bir yerlere gidip yerleşmek.. Ama bir umut.. Onunla bir gün bir yerde karşılaşma umudu.. Bu umut  seni gitmekten alı koyacak.. Gel git ler içinde yaşayacaksın.. Buna yaşamak denirse….

Bir gün anlayacaksın beklemenin de işe yaramadığını, bir yerlere ulaşamadığını.. Arkana dönüp baktığın da yine aynı duvarı göreceksin.. Hiç ilerlememişcesine.. Kendini kandırdığına o zaman inanacaksın.. “Geleceğin  bir gün” diyenler gelmeyecek hiç, ya çok uzakta olacak, ya da sen ulaşılmaz bir yerlerde..

../../ikiçiftsıfıryedi   Set By FrdKcL

24/5/2007 - Bütün Dillerde Ortak " SAVAŞA HAYIR "

Hangi Dinden olursa olsun,hangi Dili konuşursa konuşsun,hangi ırk'a ait olursa olsun.. Hangi saç rengine ait olursa olsun,hangi göz rengine ait olursa olsun,hangi deriye sahip olsun.Her ne amaçla olursa olsun İNSANLAR ÖLDÜRÜLMESİN...

Savaş ne uğruna??? İnsanlar ne uğruna ölüyor??? 1 varil petrol mü herşey?

"ANA GİBİ YAR BAĞDAT GİBİ DİYAR OLMAZ;AMA BAĞDAT BOMBALANIR..."

20/5/2007 - İki Arada Bir Derede Kalanlar

İki arada bir derede kalanların yüzyıllar sonra anlatılacakları bir efsaneleri yoktur.. Bir agacın gölgesinde dinlenmesi kadar doğaldır onların bu şaşkınlığı. Üç aşşağı beş yukarı hayatlar sürerler.. Bakkalların veresiye defteri kadar kabarıktır kalpleri ve bir oruspunun pazarlık payı kadar küçük yaralar taşırlar üzerilerinde.. İki arada bir derede kalanların çocuklarına anlatacakları hiçbir masalları yoktur.. Yıl bilmem binli yıllar diye başlayıp tam bir tarih veremezler çünkü hiçbir tarih onları kabul etmez.. Kuşatılmış bir kalenin generali kadar dirençli ve o kuşatmayı zafere dönüştürmeden geri dönmeyecek kadar gururludurlar.. İki arada bir derede kalanların küçük,çok küçük odaları vardır. Her gece yastığa başlarını koyduklarında korkuları uğrar birer birer ve ona bugün ne kadar onu korkutacaklarını anlatırlar. Yastıklarında biriktirirler iki arada bir derede kalanlar gözyaşlarını..

Sen şimdi ne aradasın ne deredesin..Sen yaşarken ölenlerdensin.. Ve bizim oralarda yaşarken ölenlerin kitabeleri yakılır...

FK5...

18/5/2007 - Sen'Li Ben'Li TragedYaLaR

www.fotokritik.com

...sessizce cekip gidiyorum simdi,
sessiz ve kimliksiz
belki yine gelirim
sesime ses veren olursa bir gun...

18/5/2007 - Tarihi Belirsiz Acılar Tragedyası Sahne 3

çaldığım ilhamlara say uğrunda yıktığım uygarlıkları. çocukken çinli sandığım tsunamiler var bugün üzerimde, bilirsin. üzgünüm.şatafatlı bir gerdanlığın yerine, hanedanından kalma bir hançer boğazımdaki .üstüne beni işlemişler yıllar önce. kaderimi süslemişler ölümle. bir göz var bakmaya korktuğun ya bugünlerde. bir göz,bebeğinde derinden okunan bir söz. silinmeye yüz tutmuş bir kaç nakarat belki,en güzel olanlarından. tam da keskin ucunda hançerin. sen bir savaşın orta yerinde intiharı seçtin adıma. kaderimin anahtarı hançerle bir iki şarkı metanetli, dualı... gitmeliyim buralardan buralara kanatarak kendimi. buranın toprağın dan doğmalıyım filiz filiz. burada içinde gömülmeliyim sular altına. ve her kanadığında bedenim,ağlamalısın. beni anmalısın. gözlerinin içinde kalmalıyım, akmamalı tek bir yaş.yüreğine dolmalı gözlerin. hançerin içinde gizlenen o bakışta donmalıyım. beni nerelere yazdın sahip?  senin şah damarında var mıydı yerim? daha yakın değilim tanrılığa soyunmadım. boğazındaki düğümlere tanık olmalıyım. nereleri hak ederdi beni bu şehrin?  beni hangi tarihe sıkıştırırdın sevgilim? hangi imparatordu o hançeri işleyen. kimin anlamları sindi üzerime? kimin kara suları sildi kumsala yazdığım umutlarımı? hangi damlaları geçti ruhunun üzerimden? hangi okşamalar kanattı göğsümü? bir iz var bugün gözümün içinde. bir iz hiçbir ressamın kopya edemeyeceği.

 ve bir renk var o izde, hiçbir hüznün baş edemeyeceği... hüzünlerim hazinen olsun,savaşının ganimeti... 

From B.K - tarihi önemsiz acılar tragedyası -

18/5/2007 - Tarihi Belirsiz Acılar Tragedyası Sahne 2

yapayalnız bir hücrede boğuluyorum bugün.  bir kılıç darbesinden akan kanımda tutuyorum nefesimi.  en sızılı senfoniyi kusuyorum. ve tekrar yutuyorum. beni gökyüzüne çeken kelepçeyle yırtılıyorum boğazımdan. duydum bu gece anlattığın her şeyi. beni öldürüp gömdüğün her sözcük yüreğime uğrayıp gitti. onlarla dağıldım ben insanların diline. onlara yağdı kan hücrelerim.bir bilmece bu döngü. bir olimpiyat sorusunda uyuyakaldım, uyanamamak üzere dinledim.. beni de azad ettiğin nefesi.. birşeylere son birşeylereyse...başlamam ben  seninle başlamayan cümleye, amin demem, gücenmez bana hiçbir yaratıcı.. canımı alan sensen hiçbir anlam yok anlattıklarımda.. en ucuz felsefemdir aşk ve ayaklar altına serilir nefesim çıkmaz yollarında hiç gidilmemiş bir tiyatronun... terkediyorum! neyi? kendimi mi? beni benden önce terk etmiş seni mi? hiç uğranmamış sokakların kalkmayan tozlarını mı? tam da orada ölüyorum sevgilim.. ilk kez geçtiim o yolda gökten düşen  tek bir kurşunla ölüyorum.. ve kefensiz gömülüyorum kalbine.. sınırdışı hayallerim...seni seviyorum..

From B.K - tarihi önemsiz acılar tragedyası -